Η διάλυση ενός κράτους σε 7 βήματα!

του Γιάννη Ζαφειρόπουλου

 -Η διάλυση ενός ανεξάρτητου κράτους (και η μετατροπή του σε "ειδικές" οικονομικές ζώνες φθηνού εργατικού δυναμικού) - σε 7 απλά βήματα...
 1) Εντάσουμε αυτό το κράτος, σε ένα διεθνή οργανισμό" (π.χ. Ευρωπαϊκή Ενωση).

 -"Κατασκευάζουμε" ένα "νέο" νόμισμα (π.χ. ευρώ) με το οποίο ανταλλάσουμε ΟΛΑ τα υπάρχοντα εθνικά νομίσματα ενός κράτους.

 2) Στη συνέχεια - αφού αυτό το νόμισμα είναι "διεθνές" το εξάγουμε ΜΑΖΙΚΑ από το κράτος αυτό (μέσω τραπεζικού συστήματος, off-shore εταιριών κλπ.) .

-Ετσι δημιουργείται (τεχνητό) ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΧΡΗΜΑΤΟΣ στο κράτος αυτό...

 3) Το ... ΕΛΛΕΙΜΜΑ δημιουργεί την ανάγκη ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ.

 -Το κράτος αναγκάζεται να δανειστεί από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - έδρα στην Φρανκφούρτη Γερμανίας - αφού ΔΕΝ ΕΧΕΙ τη δυνατότητα να τυπώσει το εθνικό του νόμισμα ( έχει ως "νέο" νόμισμα το ευρώ).

 -Μόνο η Ε.Κ.Τ. έχει το δικαίωμα εκτύπωσης του ευρώ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ...

Ο Ελληνικός λαός έχει προ πολλού εισέλθει σε ένα στάδιο ασφυξίας, που γιγαντώθηκε μετά το πέρας των εκλογών και που κάθε μέρα θα αυξάνει σε σημείο όπου οι αντιδράσεις του θα γίνονται δραματικές και ανεξέλεγκτες. Οι τρεις χιλιάδες αυτοκτονίες-διαμαρτυρίες θα υπερδιπλασιαστούν και σύντομα θα έλθει η ώρα που θα σκοτώνει ο ένας τον άλλο...
Η βασική αιτία γι' αυτήν την τραγική εξέλιξη οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στις επιθυμίες και τη θέληση του ελληνικού λαού αφ' ενός και τους κομματικούς του εκπροσώπους αφ' ετέρου.  Αυτή η αναντιστοιχία οφείλεται σε πολλούς λόγους. Ένας βασικός λόγος είναι ο παραμορφωτικός εκλογικός νόμος που προσφέρει την κυβερνητική εξουσία σε κόμματα μειοψηφίας καταδικασμένα από την ψήφο του λαού. Άλλος επίσης βασικός λόγος είναι το ότι ο κοινωνικός προοδευτικός χώρος έχει εξουδετερωθεί λόγω του αλληλοσπαραγμού των ηγεσιών των κομμάτων της Αριστεράς. Και βεβαίως η αδυναμία δημιουργίας ενιαίου αντιμνημονιακού μετώπου που να αντιστοιχεί και να εκφράζει την καθαρή εντολή του λαού για την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά των Μνημονίων, της Τρόικα, του ΔΝΤ και της Ευρώπης των Τραπεζών. Με άλλα λόγια την εντολή του λαού για την ανάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, την εγκατάλειψη της πολιτικής της λιτότητας. Την απόσβεση των όρων που παραχωρούν στους δανειστές τη δήμευση του δημόσιου πλούτου. Την απαλλαγή από την απαγόρευση να συναλλασσόμεθα ελεύθερα με όλες τις χώρες του κόσμου. Τέλος τη διαχείριση του δημόσιου χρέους στα πλαίσια του διεθνούς, του ευρωπαϊκού και του ελληνικού δικαίου.

Το διάλειμμα τελείωσε...

Για όσους τρέφουν αυταπάτες θα ήθελα να τους πω ότι το διάλειμμα τελείωσε, τα κεφάλια μέσα, όπως λέει και το γνωστό ανέκδοτο. Γιατί; διαβάστε τα παρακάτω και θα καταλάβετε!!!

Ξεκάθαρος εμφανίζεται ο Γερμανός υπουργός εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε καθώς αναφέρει ότι είναι αδιαπραγμάτευτη η ουσία του ελληνικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος μετά την πρωτιά μνημονικού κόμματος στις εκλογές. Σημείωσε πάντως πως η χώρα του είναι πρόθυμη να συζητήσει το χρονοδιάγραμμα των μεταρρυθμίσεων.

«Είμαι ανακουφισμένος από την έκβαση των εκλογών αλλά η δουλειά δεν έχει ακόμη τελειώσει», δήλωσε ο Βεστερβέλε στο γερμανικό ραδιόφωνο, σχολιάζοντας τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις χθεσινές βουλευτικές εκλογές.

Όπως τόνισε, «η ουσία των μεταρρυθμίσεων είναι αδιαπραγμάτευτη». «Όποια κυβέρνηση συγκροτηθεί» είπε ο Γερμανός ΥΠΕΞ, «θα πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα με την Ευρώπη».
Παρατήρησε, ωστόσο, πως «χάθηκε χρόνος» με τις εκλογές και πως «θα πρέπει να συζητήσουμε τι σημαίνει αυτό για τις μεταρρυθμίσεις». «Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε για το χρονοδιάγραμμα, καθώς δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις χαμένες εβδομάδες και δεν θέλουμε να υποφέρει ο κόσμος εξαιτίας αυτού του γεγονότος.»

Άλλωστε, στην πρώτη του δήλωση ο Αντώνης Σαμαράς ξεκαθάρισε πως θα σεβαστεί τις υπογραφές της Ελλάδας.

Στεναχωρήθηκα και πάλι!

Ως άνθρωπος των Τεχνολογιών και του Ίντερνετ έκανα και σήμερα τη καθημερινή μου περιήγηση σε διάφορους ιστότοπους, ώστε να δω ως Έλληνας πολίτης τι συμβαίνει και ποια είναι τα νέα δεδομένα σχετικά με το πολιτικο-οικονομικό μας πρόβλημα.

Δυστυχώς ο σύνδεσμος http://mkka.blogspot.gr/2012/06/17.html στον οποίο έκανα κλικ με το ποντίκι μου με οδήγησε στο BLOG ενός ανθρώπου της εκκλησίας μας, ο οποίος κατέχει και σημαντική θέση.

Άρχισα να διαβάζω κάποιες ωραίες φράσεις, όπως:

«Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»,

«Δεν ήξευρα! Δεν μου το είπαν!»,

«…στις όποιες επιλογές μας να προτάξουμε το συμφέρον της Πατρίδος»,

«Όλα μαζί τα κόμματα, δηλ. και τα λεγόμενα της Εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) και τα μικρά, όλα μαζί έχουν το μερίδιο της ευθύνης των»

Σκέφτομαι λοιπόν, όλα καλά μέχρι εδώ και συνεχίζω το διάβασμα:

«…δεν έχουμε πολλά περιθώρια επιλογής!»,

«Δυστυχώς, είμεθα υποχρεωμένοι να ….ξαναφάμε από το ίδιο φαγητό!»

και καταλήγει:

«“μεταξύ δύο κακών, το μη χείρον, βέλτιστον»” Δηλ. ανάμεσα σε δύο κακά, θα διαλέξω αυτό που δεν είναι το χειρότερο! Επομένως στις 17 Ιουνίου καλούμεθα να διαλέξουμε ένα κόμμα, που θα προξενήσει το λιγότερο κακό στην ταλαίπωρη και χιλιοπροδομένη Πατρίδα μας.»

Ε, ως εδώ «σεβασμιότατε», νομίζω ότι ούτε οικονομολόγος είστε, ούτε πολιτικός για να δίνετε τέτοιου είδους συμβουλές, γι αυτό καλά θα κάνετε να βοηθήσετε τον κόσμο που έχει ανάγκη από την πίστη του προς το Θεό να αποφασίσει μόνος, ανεπηρέαστος και χωρίς φόβο, αυτό που νομίζει σωστότερο για την πατρίδα μας, την Ελλάδα μας…

Νουριέλ Ρουμπιν: «Ή μαζί κολυμπάμε ή μαζί βουλιάζουμε»

«Ή μαζί κολυμπάμε ή μαζί βουλιάζουμε», δηλώνει ο Αμερικανός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί, σε σημερινή συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Bild και ζητά να μην σταματήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τη χρηματοδότηση προς την Ελλάδα. Σε αντίθετη περίπτωση, προβλέπει συνολική κατάρρευση της Ευρωζώνης.

Ο κ. Ρουμπινί υποστηρίζει ότι «το τι θα συμβεί αν οι Έλληνες ψηφίσουν εναντίον του ευρώ, εξαρτάται από το πώς θα αντιδράσει η Ευρώπη» ενώ τονίζει ότι εάν η Ελλάδα καταρρεύσει, οι επενδυτές θα φοβηθούν και στη συνέχεια Πορτογάλοι, Ισπανοί και Ιταλοί θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες».

Με άλλα λόγια, επισημαίνει, «όποιος τραβήξει την "πρίζα" στους Έλληνες, θα προκαλέσει την ολική διάλυση της Ευρωζώνης».

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν δύο επιλογές: είτε η εξασφάλιση χρηματοδότησης για μια ελεγχόμενη έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του κοινού νομίσματος, είτε η συνέχιση της χρηματοδότησης, όπως έγινε στην περίπτωση της επανένωσης της Γερμανίας. Υπογραμμίζει δε ότι «και οι δύο εκδοχές είναι πιο οικονομικές για τον Γερμανό φορολογούμενο, από ό,τι η διάλυση της Ευρωζώνης».

Ο Θεοδωράκης για Τσίπρα και μνημόνιο...

Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να δηλώσει ότι η πρώτη πράξη της νέας Κυβέρνησης θα είναι η ρητή καταγγελία του Μνημονίου από τη νέα ελληνική Βουλή.

Ποια όμως υπήρξαν τα αντίπαλα καταιγιστικά σχόλια που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την κοινή γνώμη, τα οποία εστιάστηκαν αποκλειστικά στο οικονομικό μέρος που φυσικά συνίσταται σε επαχθείς αποικιακούς και εξευτελιστικούς όρους, που όχι μόνο μας εξοντώνουν οικονομικά και κοινωνικά αλλά συγχρόνως μας προσβάλλουν βαθύτατα ως λαό και μας περιφρονούν ως ελεύθερο και κυρίαρχο έθνος.

Παρέλειψε όμως ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ τον κύριο, τον μέγιστο, τον βασικό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να καταγγελθεί αυτό το επαίσχυντο Μνημόνιο. Και αυτός είναι η επανάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας!

Και διερωτώμαι: πώς είναι δυνατόν να ξέχασαν ομαδικά όλοι οι σημαίνοντες Έλληνες (κόμματα, τύπος, συνδικάτα, ενώσεις), ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση παρέδωσε στους δανειστές μας το
δικαίωμα να μη μας θεωρούν ανεξάρτητους και επομένως απολύτως εξαρτημένους από τα συμφέροντα και τις εντολές τους, εξ ου και οι εξευτελιστικές επιθέσεις που δέχεται η χώρα μας εκ μέρους των Λαγκάρντ, Μέρκελ, Σόϊμπλε, Μπαρόζο κλπ. κλπ., που δικαιωματικά μας θεωρούν κτήματά τους Γι’ αυτό και ο Ιταλός πρωθυπουργός δήλωσε προ ημερών: «Εμείς δεν παραχωρήσαμε την εθνική μας ανεξαρτησία όπως οι Έλληνες».

Ομολογώ ότι με προβληματίζει αυτή η «εθνική τύφλωση» μπροστά σε πιθανές και εντελώς ρεαλιστικές λύσεις που δεν μπορεί να είναι τυχαία αλλά κρύβει στο βάθος κάποιο αόρατο φόβο για τις λέξεις «Εθνική Ανεξαρτησία», «Ρωσία», «Κίνα», «Ελευθερία οικονομικών σχέσεων με χώρες εκτός των ΗΠΑ και της Ευρώπης». Φόβο για ποιο λόγο και έναντι ποιων;

Μνημονιοκρατία!!!

Που πάνε τα λεφτά...

Αν αυτά που λέει είναι ψέματα γιατί οι υπόλοιποι τον ακούνε σαν βρεγμένες γάτες;

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ-ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Μεγάλα θύματα της κρίσης είναι τα παιδιά τα οποία βιώνουν με τον πιο άσχημο τρόπο τι σημαίνει φτώχεια και σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Συγκλονιστικό είναι το ρεπορτάζ του ‘Έθνους» της Κυριακής, το οποίο αναφέρει πως στην εισαγγελία ανηλίκων γίνεται κάθε μέρα το αδιαχώρητο από γονείς οι οποίοι μη μπορώντας να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους τα απαραίτητα προς το ζειν, ζητούν να τα δώσουν σε κάποιο ίδρυμα μέχρι να ορθοποδήσουν και πάλι.

Οι οικογένειες που ξεπερνούν τα όρια της φτώχειας δυστυχώς ολοένα και αυξάνονται και οι γονείς θέλοντας το καλύτερο για τα παιδιά και μη μπορώντας να τους το προσφέρουν κρίνουν πως δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τα δώσουν σε κάποιο ορφανοτροφείο όπου θα βρουν στέγη και φαγητό.

Από τη πλευρά τους, οι εισαγγελείς κάνουν ό, τι περνά από το χέρι τους για να τους βρουν λύση,να μην αποχωριστούν τα παιδιά τους, να κερδίσουν έστω λίγο χρόνο στη περίπτωση που εκκρεμούν καταδικαστικές αποφάσεις για χρέη.

Οι εισαγγελείς έκαναν έρανο μεταξύ τους

Χιλιάδες είναι οι ιστορίες γονέων που σοκάρουν και συγκινούν, όπως η περίπτωση μιας 30χορνης μητέρας που σύμφωνα με την εφημερίδα, μέχρι και οι εισαγγελείς δάκρυσαν όταν έφερε να αφήσει το δίχρονο αγοράκι της καθώς η ίδια δε μπορούσε να το συντηρήσει αφού δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο ενώ της είχαν κόψει και το ρεύμα.

Μάλιστα η γυναίκα είχε απευθυνθεί και στον αρχιεπίσκοπο ο οποίος της είχε δώσει χρήματα.

Συγκλονιστικό άρθρο για την Ελλάδα της γαλλικής εφημερίδας Liberation

"Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.

Διαβάστε τι λέει ο Γιόσκα Φίσερ πρώην υπ. εξωτερικών της Γερμανίας

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ, προειδοποίησε ότι αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, αυτό θα σημάνει και το τέλος της ενσωμάτωσης των Βαλκανικών Χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κατ'αυτό τον τρόπο ανοίγει το δρόμο στην ισχυρή οικονομικά και στρατιωτικά Ρωσία, η οποία έχει και ισχυρούς θρησκευτικούς (Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία) ή πολιτικούς (Σερβία) δεσμούς να κυριαρχήσει στην Βαλκανική!
Σύμφωνα με τον Φίσερ,  η ευρωζώνη αποτελεί έναν πολιτικό σχεδιασμό και αν η Ελλάδα αποφασίσει να τον αφήσει, τότε θα προκληθούν μείζονα προβλήματα  εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
«Τι νομίζετε ότι θα κάνει η Ελλάδα μετά την έξοδό της από τη ευρωζώνη;
Η Αθήνα είναι έτοιμη να αναζητήσει άλλους εταίρους, στην προκείμενη περίπτωση είναι η Ρωσία η οποία δείχνει ετοιμότητα για αυτό, μια ετοιμότητα για την οποία δεν ομιλεί κανείς.
Στη συνέχεια θα πούμε αντίο στην διεύρυνση στην ανατολική Ευρώπη θα δοθεί τέλος στην ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων και τελειώσει η Ενωμένη Ευρώπη», είπε ο Φίσερ. "Είναι μία τρέλα,μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές φωνές, ως προς την είσοδο της Τουρκίας αλλά τα Βαλκάνια είναι μια περιοχή στενά συνδεδεμένη με την Ευρώπη."
 «Η Γερμανία δεν πρέπει να αφήσει για τρίτη φορά μέσα σε εκατό χρόνια να αποσυντεθεί η Ευρώπη» είπε ο πρώην υπουργός σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera».

"Με ανησυχεί ότι αυτή η τακτική της Γερμανίας που δεν λειτουργεί και πηγαίνει κόντρα στη δημοκρατία, όπως φάνηκε και από τις εκλογές στην Ελλάδα, και τη Γαλλία.Το γνωρίζαμε και από τις πολιτικές του Χέρμπερτ Χούβερ και του καγκελάριου Heinrich Brüning στη Γερμανία της Βαιμάρης το 29 ότι πολιτική λιτότητας  σε καιρούς οικονομικής κρίσης προκαλούν ύφεση.
Οι πρώτοι που το ξεχάσαμε είμαστε εμείς οι ίδιοι. Τώρα η Γερμανία έχει οικονομική άνθιση αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει, και ήδη αλλάζει.

Το ευρώ είναι ένα σχέδιο πολιτικό. Δεν είχαμε ανάγκη ένα ενιαίο νόμισμα στις αρχές του 90, ήταν απλά ο καταλύτης για την Ευρωπαική ενοποίηση. Εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει θα υπάρξει κατάρρευση εμπιστοσύνης στις τράπεζες της Ιταλίας και της Ισπανίας ίσως και της Γαλλίας δηλαδή μια χιονοστιβάδα οικονομικήπου θα θάψει την Ευρώπη."

Οι τράπεζες και ο νέος καπιταλισμός

Του Κώστα Βαξεβάνη
Στα παλιά, καλά γουέστερν, οι ληστείες στις τράπεζες στηρίζονταν στη βία και όχι τόσο στην εξυπνάδα. Τρεις καουμπόηδες με μαντήλια στο πρόσωπο έμπαιναν στην τράπεζα, σήκωναν το χρήμα κι έφευγαν γρήγορα για να πιουν τα ποτά τους σε κάποιο διπλανό σαλούν, αφήνοντας τον τραπεζίτη σε απόγνωση. Αυτά στον κινηματογράφο. Στην πραγματικότητα, κανένας τραπεζίτης δεν ήταν ποτέ σε απόγνωση, ούτε και είναι, παρά μόνο αν δεν κερδίζει όσα θέλει. Ως τη δεκαετία του ’70 ο καπιταλισμός λειτουργούσε με έναν απλό τρόπο. Όποιος έβγαζε κάποιο κέρδος από τη δουλειά του, το κατέθετε στις τράπεζες. Οι τράπεζες χρησιμοποιούσαν αυτό το κέρδος για να κάνουν τις δικές τους επενδύσεις. Χρηματοδοτούσαν αυτή την αλυσίδα του καπιταλισμού, κέρδος-επένδυση, φτιάχνοντας έναν κύκλο επενδυτικό, αλλά περισσότερο ένα όνειρο. Το όνειρο της συνεχούς ευημερίας.

Στο όνειρο αυτό οι τράπεζες ήταν ο εγγυητής. Ξαφνικά, όμως, ο καπιταλισμός έπαψε να είναι παραγωγικός. Να επενδύει, δηλαδή, σε αυτή την αλυσίδα «εργασίας», περιμένοντας να καταθέσει τα χρήματά του όποιος κερδίζει και στη συνέχεια να δανειοδοτηθεί από τα κέρδη για να επανεπενδύσει. Οι τράπεζες άρχισαν να γίνονται γραφεία στοιχημάτων. Μπορούσες, αντί να επενδύσεις στη δουλειά σου για να βγάλεις κέρδος, να επενδύσεις σ’ ένα τραπεζικό προϊόν με μεγαλύτερη απόδοση. Το τραπεζικό προϊόν μπορούσε να είναι ένα ασφάλιστρο κάποιου άλλου προϊόντος ή ακόμη κι ένα κανονικό στοίχημα για το πώς θα κινηθεί η οικονομία μιας χώρας. Έτσι δημιουργήθηκαν τα τοξικάπροϊόντα που έριξαν στον γκρεμό την παγκόσμια οικονομία. Ο καπιταλισμός έγινε χρηματοπιστωτικός. Το παγκόσμιο χρήμα ήταν μια φούσκα που εγγράφονταν απλώς στα ταμπλό των χρηματιστηρίων. Η πολιτική έπαψε να ορίζει πώς θα κινηθεί η οικονομία κι έγινε το ανάποδο. Η οικονομία καθόριζε πώς θα κινούνταν η πολιτική μέσα από μια οικονομική ελίτ που ανέλαβε να βάλει τις χώρες στη μέγγενη των νόμων της αγοράς. Αν ακούσετε τον κύριο Παπαδήμο ή τον κύριο Παπακωνσταντίνου να μιλάνε, θα καταλάβετε.

REUTERS: Ο Λ.Παπαδήμος ζήτησε από τον Μπαρόζο να απειλήσει με έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ!

Σαν βόμβα έσκασε τηλεγράφημα του πρακτορείου Reuters σύμφωνα με το οποίο, με παρέμβαση Λουκά Παπαδήμου έγιναν οι δηλώσεις του προέδρου της Κομισιόν, Μπαρόζο, στις 11 Μαΐου, ότι «εάν ένα μέλος μιας ομάδας δεν σέβεται τους κανόνες, είναι καλύτερα να βγει από την ομάδα».

Το Reuters, γράφει ότι ο Μπαρόζο ρωτήθηκε από δημοσιογράφο της ιταλικής τηλεόρασης τι νομίζει για τα σχέδια του Τσίπρα να πετάξει στα σκουπίδια τη συμφωνία διάσωσης. Αν και δεν κατονόμασε τη χώρα, τα σχόλια του Μπαρόζο θεωρήθηκαν ότι αναφέρονται στην Ελλάδα και έκαναν να φαίνεται ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ ήταν πιο κοντά.

Σύμφωνα πάντα με το Reuters το οποίο επικαλείται αξιωματούχο της ΚΟΜΙΣΙΟΝ, ο ίδιος ο Μπαρόζο δεν είχε καμία πρόθεση να κάνει μια τέτοια ισχυρή δήλωση. Το έκανε μόνο επειδή έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος του το ζήτησε.

Και συνεχίζει το τηλεγράφημα: Εξοργισμένος από τις αποτυχημένες προσπάθειες για το σχηματισμό κυβέρνησης μετά από τις εκλογές της 6ης Μαΐου, ο Παπαδήμος ήθελε από τον Μπαρόζο να προχωρήσει σε μια ισχυρή δήλωση, με την ελπίδα ότι μπορεί να ξυπνήσει τους Έλληνες πολιτικούς ηγέτες.

«Δεν ήταν πρωτοβουλία του Μπαρόζο, ήταν απευθείας αίτημα», δήλωσε ο αξιωματούχος της Κομισιόν, προσθέτοντας ότι «δεν είχε αποτέλεσμα». Στο ίδιο κείμενο επισημαίνεται ότι οι Ρομπάι και Μπαρόζο συζήτησαν πριν από δύο εβδομάδες για το εάν θα έπρεπε να απαντήσουν στην επιστολή Τσίπρα.

Οι ιππότες της τραπέζης και οι τραπεζοκόμοι

του Κώστα Βαξεβάνη

«Αν η Αφρική ήταν τράπεζα, θα την είχαν σώσει», έγραφε ένα παλιό σύνθημα. Και σήμερα, τον καιρό της κρίσης και της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, σχεδόν μοιάζει με αξίωμα. Οι τράπεζες δεν περιμένουν την πολιτική που θα ορίσει τη λειτουργία τους. Οι ίδιες χαράσσουν πολιτική. Και οι πολιτικοί ακολουθούν με όλα αυτά τα επιχειρήματα περί «ευστάθειας», «ρευστότητας», «αναγκαίας διάσωσης» και προβληματισμών περί καταθέσεων. Αν έχετε κάποια αμφιβολία γι’ αυτό, σκεφθείτε αν πριν από μερικά χρόνια θα μπορούσατε να φανταστείτε στη θέση του πρωθυπουργού έναν τραπεζίτη.

Το 2008, όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός διαβεβαίωνε πως οι ελληνικές τράπεζες δεν κινδυνεύουν γιατί δεν έχουν τοξικά προϊόντα. Λίγο αργότερα όμως τους έδωσε 28 δις και ο Παπανδρέου συνέχισε με άλλα 40. Το 2011 ο Ευάγγελος Βενιζέλος έδωσε 100 εκατομμύρια στην Proton Bank, που ήταν υπό δικαστική διερεύνηση, και στη συνέχεια άλλα 700 εκατομμύρια από τα ποσά που δανειζόμαστε, με όλες τις γνωστές επιπτώσεις. Αμέσως μετά έφτιαξε έναν νόμο που τον αμνήστευε γι’ αυτή του την παρανομία.

Τι συνέβη με τις ελληνικές τράπεζες;

Τίποτα παραπάνω από το ότι αναγκάστηκαν να αποκαλύψουν τη σχέση τους με το πολιτικό κατεστημένο και τον τρόπο που λειτουργούσαν επί δεκαετίες. Η λεγόμενη έλλειψη ρευστότητας των τραπεζών δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κρίσης, αλλά και της πολιτικής τους. Επί δεκαετίες μάζευαν λεφτά των καταθετών και στη συνέχεια με αυτά τα λεφτά, όπως ακριβώς ο Κοσκωτάς, δανειοδοτούσαν offshore εταιρίες και θυγατρικές τους, από τις οποίες διοχέτευαν χρήμα σε άγνωστη κατεύθυνση. Ο Κοσκωτάς μπροστά τους μοιάζει με αγνό πρόσκοπο.

Στην αγορά δημιουργούσαν μια εικόνα ευρωστίας και έσπρωχναν το επενδυτικό κοινό να τις εμπιστεύεται και στη συνέχεια να εξαρτάται με κάθε είδους δάνεια, ακόμη και «για την πιτυρίδα».Οι περισσότερες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου που έκαναν ήταν εικονικές. Δάνειζαν κάποιες offshore εταιρίες, οι οποίες στη συνέχεια συμμετείχαν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας. Μια αέναη φούσκα με εικονικό χρήμα.

Ο ματωμένος γάμος της Ευρωζώνης

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Καλά εμείς. Έστω ότι είμαστε φοροφυγάδες, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, ελλειμματικοί από την κούνια, Ελληνάρες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των λαών που παράγουν. Οι Ισπανοί όμως; Εκείνοι τι φταίνε;

- Η Ισπανία δεν είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν είχε χρέος κατά πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που πέτυχε να κάνει τους μόνους πλεονασματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω τους μια Μπαρτσελόνα χάρμα ιδέσθαι;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που, με παράδειγμα τη Ζάρα, απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να παράγει προϊόντα υφαντουργίας χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τις θέσεις εργασίας στην Άπω Ανατολή;

- Η Ισπανία δεν προσέφερε στη Volkswagen τα πιο επικερδή εργοστάσιά της στην Ευρώπη (εκείνα της Seat);

Κι όμως, η χώρα αυτή βρίσκεται σήμερα στην ίδια μαύρη τρύπα με εμάς. Πώς είναι κάτι τέτοιο δυνατόν, αν η κρίση οφείλεται σε κακοδαιμονίες που, δίχως αμφιβολία, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα αλλά σε καμία των περιπτώσεων την Ισπανία;

Περί επαχθούς χρέους και τρομοκρατίας!

Οι δανειστές μας είναι τοκογλύφοι και το ξέρουν.
Αυτοί βρίσκονται σε πανικό, γιατί νοιώθουν ότι εμείς που είμαστε τα θύματα της εγκληματικότητας τους, ξυπνάμε και θα τους φέρουμε αντιμέτωπους με το νόμο.

Τώρα ψηφίζεις και για το μέλλον των παιδιών σου...

 

Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση...

Τι εστί Τράπεζα σήμερον...

του Γιάννη Βαρουφάκη

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε.

Όταν οι τράπεζες λειτουργούσαν ως επιχειρήσεις
Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι κραταιές τράπεζες (π.χ. του Λονδίνου) λειτουργούσαν ως ιδιωτικές εταιρείες απεριόριστης ευθύνης. Οι ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι τις διεύθυναν κιόλας (ή τουλάχιστον επέβλεπαν τον τρόπο διοίκησης), διέτρεχαν τον κίνδυνο να χάσουν και το σπίτι τους ακόμα αν η τράπεζα δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες (σε ρευστό) των καταθετών της ή να ανταποκριθεί στα δάνεια που είχε η ίδια συνάψει με πιστωτές. Στην προσπάθειά τους να περιοριστεί αυτός ο κίνδυνος, οι τραπεζίτες κρατούσαν στα ταμεία τους, για να έχουν «καβάτζα», την δική τους χρηματική περιουσία (σε ρευστό, μετοχές ή ομολογίες) και δεν δάνειζαν ποτέ πάνω από το 50% των συνολικών τους κεφαλαίων (δηλαδή του αθροίσματος των χρημάτων που είτε κατέθεταν στην τράπεζα οι πελάτες της είτε κατέθεταν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες).

Ανταλλακτική Οικονομία στην Κω...

Με μεγάλη συμμετοχή ξεκίνησε στην Κω η ανταλλακτική Οικονομία με την συνάντηση των πρώτων μελών την Τετάρτη το απόγευμα στο Πολύκεντρο Θαλασσινού.

Οι πρώτοι άξονες με τους οποίους θα κινηθεί η ομάδα αλλά και όσοι θέλουν να συμμετέχουν σας τους παρουσιάζουμε παρακάτω, που θα περιλαμβάνουν όλες τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που έχει ο καθένας να προσφέρει για να λαμβάνει «Μαϊδιά» και να τα ανταλλάζει με άλλες υπηρεσίες ή προϊόντα.

Ζω με ανταλλαγή-Ζω χωρίς χρήματα-Ζω με τη γη και μαζί της ξαναγεννιέμαι...
Ανταλλάσσω το χρόνο μου, τη σκέψη μου, την ικανότητα μου, την ιδέα μου, τη δουλειά μου, τον κόπο μου...

Όλοι μπορούν να συμμετέχουν. Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, ιδιώτες. Αφήνουμε τις πολιτικές, φυλετικές θρησκευτικές διαφορές στην άκρη και επικεντρωνόμαστε στον άνθρωπο, στις ικανότητες του και στη διάθεσή του για προσφορά και ανταλλαγή μέσα στον Κύκλο. Με τη συμμετοχή του στο Δίκτυο ένα φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση μπορεί να προσφέρει εργασία, προϊόντα ή υπηρεσίες, για τις οποίες θα αμειφθεί με Μαϊδί, πιστώνοντας έτσι το λογαριασμό του.

Με τη σειρά του μπορεί να αναζητήσει υπηρεσίες ή προϊόντα που υπάρχουν διαθέσιμα από άλλα μέλη του Δικτύου και να «πληρώσει» με τους Μαϊδί που έχει αποκτήσει.
Όλες οι συναλλαγές καταγράφονται σε ειδικό ηλεκτρονικό σύστημα διαχείρισης , με τέτοιο τρόπο ώστε ανά πάσα στιγμή κάθε μέλος του Δικτύου να μπορεί να έχει μια πλήρη εικόνα γι΄ αυτές, ώστε να αναζητήσει υπηρεσίες και προϊόντα ή να καταχωρήσει τις δικές του προσφορές. Τα μέλη μπορούν να αρνηθούν οποιαδήποτε πρόσκληση για συναλλαγή.

Οι εξελίξεις μας οδηγούν να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας , να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις έξω από το σύστημα που κάποιοι μας επιβάλλουν. Φαίνεται ότι η μόνη λύση για την επιβίωσή μας είναι η ελευθερία μας ...

Τι είναι το «Μαϊδι»
Είναι ένα κοινωνικό, εικονικό, τοπικό νόμισμα, μη κερδοσκοπικό άτοκο, άμεσα διαθέσιμο και υπάρχει σε επαρκή ποσότητα. Επειδή δεν είναι μετατρέψιμο δεν μπορεί να παρασυρθεί από την γενικότερη οικονομική κρίση και οποιοσδήποτε μπορεί να το χρησιμοποιήσει άμεσα γιατί δεν χρειάζεται κεφάλαιο, καθώς όλοι οι λογαριασμοί ξεκινούν από το μηδέν. Η αξία του είναι ισοδύναμη με 1 ευρώ.

Θεοδωράκης: "Ψηφίστε μαζικά αντιμνημονιακές δυνάμεις"

Να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες και να υπερψηφίσουν τις συνεπέστερες αντιμνημονιακές δυνάμεις, αποφεύγοντας το λευκό, το άκυρο και την αποχή, καλεί τους έλληνες πολίτες το Κίνημα Ανεξαρήτων Πολιτών "Σπίθα", που ιδρύθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Το Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος υπογραμμίζει, με απόφασή του, ότι η τρόικα επιχειρεί, μετά τον οικονομικό (Μνημόνιο) και τον νομικό (Δανειακή) "αφιπλισμό" της Ελλάδας, και τον πολιτικό αφοπλισμό του ελληνικού λαού, μέσω της υπερψήφισης των "μνημονιακών κομμάτων".

Υπό τις συνθήκες αυτές, εκτιμά, οι εκλογές τείνουν να προσλάβουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος για το μνημόνιο.

Η απόφαση χαρακτηρίζει επίσης "ιστορικές" τις ευθύνες των κομμάτων, κινημάτων και ατόμων που δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να συγκροτήσουν ένα ενιαίο αντιμνημονιακό μέτωπο και καταλήγει:

"Καλούμε τους Έλληνες πολίτες να ψηφίσουν μαζικά το κόμμα, κίνημα ή σχηματισμό που θεωρούν ότι έχει την πιο συνεπή αντιμνημονιακή στάση στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση. Η αποχή, το λευκό και το άκυρο ευνοούν τα κόμματα του μνημονίου".