Οι εκπαιδευτικοί, οι μέχρι τώρα χειρότερα αμειβόμενοι Δημόσιοι υπάλληλοι, βλέπουμε τις αποδοχές μας να μειώνονται ακόμα πιο πολύ και να μετατρέπονται σε επιδόματα.
Έχουμε εγκλωβιστεί στη δίνη της οικονομικής κρίσης που χρησιμοποιείται έντεχνα από τους κυβερνώντες για να ανατρέψει τα εργασιακά μας δικαιώματα συμπαρασύροντας τις ζωές και τις ελπίδες για το μέλλον των παιδιών μας.
Πριν την εφαρμογή του Νέου Μισθολογίου εξαγγελλόταν πως οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα θιγούν. Αντιθέτως μάλιστα πλανιόταν η ευφορία κάποιων για επικείμενες αυξήσεις που θα έφερνε το Νέο Μισθολόγιο. Άλλωστε όπως έλεγαν, στόχος ήταν να μειωθούν οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ των Δημοσίων Υπαλλήλων. Η πραγματικότητα τους διέψευσε. Οι μάσκες έπεσαν! Εμείς οι χαμηλόμισθοι εκπαιδευτικοί εξαθλιωθήκαμε οικονομικά ακόμη περισσότερο.
Αναρωτιόμαστε οργισμένοι, με ποιο τρόπο, αφού η λαϊκή εντολή είχε οδηγήσει στο «σοσιαλισμό», φτάσαμε να ζούμε τη βαρβαρότητα των αγορών που ανατρέπει κάθε έννοια δημοκρατίας.
Πως είναι δυνατόν η Κα Υπουργός να ευαγγελίζεται το ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ με συνθήματα ηχηρά, όπως «πρώτα ο μαθητής» σε ένα σχολείο με οικονομικά εξαθλιωμένους εκπαιδευτικούς, έλλειψη βιβλίων και όχι μόνο.
